Niezbędny sprzęt w kuchni

Niezbędny sprzęt pomocny w wyrabianiu kiełbas i innych wędlin

Pozostały sprzęt

Młynek do przypraw, moździerz kuchenny

Aby przyprawa spełniała należycie swoją funkcję a kiełbasa smakowała aromatycznie i świeżo należy zdecydowanie zaopatrzyć się, o ile to możliwe, w pełne, świeże owoce i ziarna przypraw. Mielone przyprawy nie smakują tak dobrze, a ponadto np. w pieprzu w 99% przypadków nie znajdziemy wyłącznie pieprzu i to nie tylko dlatego, że normy polskie to przewidują.

Nie ma uniwersalnego młynka do większości przypraw. Każda przyprawa ma swoją specyfikę, co jest przeszkodą w użyciu tylko jednego młynka czy to elektrycznego czy mechanicznego. Do ideału zbliżony jest moździerz kuchenny (płytki i szeroki), jednak wymaga on pewnej wprawy i wysiłku - aromat wydobywający się z tego procesu wynagradza wszelkie wysiłki z nawiązką.

Moździerz kuchenny to naczynie z tłuczkiem służące do ręcznego rozdrabniania i ucierania różnorodnych substancji kuchennych. Moździerz wykonany jest najczęściej z kamienia (marmur, granit), tak samo jak tłuczek, a służy dokładnemu rozdrabnianiu substancji w niewielkich ilościach, aby otrzymać je w postaci dokładnie sproszkowanej, bez grudek. Praca z tego typu moździerzem polega jedynie na rozgniataniu i ucieraniu. Część robocza trzonka w takim moździerzu jest zaokrąglona, aby dokładnie stykać się z powierzchnią naczynia pod różnymi kątami trzymania trzonka, zatem uderzanie nią byłoby nieprecyzyjne. Moździerze płytkie i szerokie służą głównie do rozdrabniania przypraw i innych twardych produktów stosowanych w kuchni, ale także do rozgniatania miękkich części roślin na miazgę. Spotyka się również moździerze wykonane z porcelany i ceramiki.

Najlepiej zatem wyposażyć się w moździerz, a w przypadku większej domowej produkcji w młynek elektryczny do pieprzu czarnego, białego i kolorowego, które są najczęściej używane. Do tych przypraw można wykorzystać też udarowy młynek do kawy.

Nastrzykiwarki

Peklowanie na mokro wymaga nastrzykiwarki (strzykawki z igłą). Należy przy tym pamiętać, ze nastrzykiwarki posiadają dwa rodzaje igieł:

  • do nastrzykiwania domięśniowego - igła długości ok. 20 cm, średnicy 7 mm, z kanałem podłużnym i licznymi (do 24) otworkami bocznymi, o średnicy nie przekraczającej 1,25 mm;
  • do nastrzykiwania dotętniczego - igła krótsza, z kanałem podłużnym i jednym otworem w zakończeniu, skierowanym na wprost.

Sznurek wędliniarski

Sznurek wędliniarski choć nie stanowi typowego sprzętu kuchennego, to jednak stanowi on bardzo przydatny element wyposażenia kuchni każdego, kto wyrabia kiełbasy. Sznurek wędliniarski, inaczej dratwa lub przędza do wędlin, to mocny sznurek przeznaczony do przewiązywania wędlin m.in. podczas wędzenia lub suszenia, wykonany z lnu lub bawełny bądź ich mieszanki. Dostępny w różnych kolorach, najczęściej wykorzystywany jest jednak kolor biały, aczkolwiek jego naturalnym kolorem jest szarość.

Deska do krojenia

Deska do krojenia stanowi ważny element wyposażenia każdej kuchni. Bez niej przygotowanie kiełbasy jest właściwie niemożliwe. Choć na rynku znaleźć można deski o różnych kształtach to wydaje się, że najlepiej sprawdzają się te o dużej powierzchni roboczej kwadratowe lub prostokątne. Warto też przyjrzeć się materiałom z jakich zrobiona jest deska, gdyż decyduje to o łatwości, wygodzie i bezpieczeństwie krojenia różnych składników.

Drewno to wciąż najpopularniejszy materiał, z którego zrobiona jest deska do krojenia. Jest to związane nie tylko z bogatą tradycją, ale również z szeregiem właściwości drewna, takie jak samozasklepianie się nacięć czy właściwości antybakteryjne. Okazuje się jednak, że drewno drewnu nierówne i od rodzaju drewna zależy jakość krojenia. Najważniejsza cechą jest twardość drewna - zasada jest taka, że im twardsze tym lepiej. Na rynku spotkać można deski wykonane z:

  1. Drewno bardzo miękkie – osika, topola, świerk, jodła, limba, wierzba;
  2. Drewno miękkie – brzoza, olcha, sosna, modrzew i jałowiec;
  3. Drewno o średniej twardości – lipa, sosna czarna, wiąz, orzech;
  4. Drewno twarde – dąb, jesion grusza, akacja oraz wiśnia;
  5. Drewno bardzo twarde – buk, cis, grab, grochodrzew, gwajak, heban i kokos.

Podstawową wadą drewna jest jednak to, że wchłania ono zapachy i kolory, dlatego tak ważna jest odpowiednia konserwacja drewna. Drewno wchłania również wodę, dlatego też musimy zawsze dobrze ją wysuszyć zanim włożymy ją do szuflady. Deska drewnianą konserwujemy natomiast przecierając ją np. oliwą z oliwek lub innym olejem spożywczym. Aby pozbyć się zapachów należy umytą deskę posypać grubo solą spożywczą i zostawić na 12 godzin i następnie spłukać. Sól ma bowiem właściwości dezynfekujące i likwiduje zapachy.

Desek drewnianych nie można zmywać środkami chemicznymi czy też myć w zmywarce, co przy krojeniu mięsa jest istotną wadą. Nie dziwi więc fakt, że coraz popularniejsze są deski wykonane z plastiku i szkła, które dodatkowo odporne są na wysokie temperatury i nie wchłaniają zapachów. Do krojenia surowego mięsa najlepsze są deski plastikowe (koniecznie wolne od bisfenolu), które dodatkowo nie tępią noży tak jak deski szklane. Można je też bez problemu wyszorować detergentem i wyparzyć, a najlepiej umyć w zmywarce w wysokiej temperaturze, tak aby pozbyć się wszelkich bakterii.

Reklama

София plus.google.com/102831918332158008841 EMSIEN-3