Przyprawy świata

Historia, rodzaje i właściwości najpopularniejszych przypraw stosowanych w Polsce
Pieprz czarny

Z rośliny zwanej pieprzem czarnym (Piper nigrum L.) poprzez odmienną obróbkę ziaren uzyskuje się przyprawy: pieprz czarny, pieprz biały, pieprz zielony oraz pieprz czerwony. Pieprz czarny pochodzi z Indii, ale już starożytni Grecy i Rzymianie sprowadzali go drogą lądową do Europy. Na dobre rozpowszechnił się dzięki podróżom Vasco da Gammy. Obecnie największym producentem i eksporterem pieprzu jest Wietnam.

Ciekawostki
  • Indyjska Księga Medyczna z 5 wieku naszej ery wymienia pieprz czarny jako lek na wiele schorzeń i dolegliwości m.in. biegunkę, choroby serca, zębów, płuc, wątroby, a nawet oczu (zalecano nawet bezpośrednie aplikowanie go do oka).
  • Suszone ziarenka pieprzu zachowują aromat, ale po zmieleniu szybko go tracą, dlatego najlepiej przyprawiać potrawy pieprzem świeżo zmielonym.
  • Pieprz jest, obok soli, najpopularniejszą przyprawą na świecie. Szacuje się, że spożywamy go około 120 mln kg rocznie.
Uprawa i proces produkcyjny
  • Roślina pochodzi z Indii, gdzie ulewne deszcze i okresy suszy stwarzają odpowiedni mikroklimat dla jej rozwoju.
  • W warunkach naturalnych pieprz czarny oplata się wokół drzew - na plantacjach zastępują je kije (bardzo długie, ponieważ pieprz czarny pnie się nawet powyżej 10 metrów!)
  • Roślina kwitnie drobnymi żółtymi kwiatami w kiściach, które następnie przeobrażają się w grona owoców.
  • Owoce zmieniają kolor z zielonego na czerwony. Wraz z dojrzewaniem stają się coraz pikantniejsze.
  • Ze względu na moment zbioru i późniejszą obróbkę wyróżnia się 4 odmiany:
    • pieprz zielony - z niedojrzałych ziarenek, które są marynowane w kwasie octowym lub mlekowym albo konserwowane solanką
    • pieprz biały - z dojrzałych owoców po zdjęciu skórki i wysuszeniu
    • pieprz czerwony - z dojrzałych owoców, konserwowanych w occie
    • pieprz czarny - ziarenka zrywa się jeszcze zanim całkiem dojrzeją, lekko gotuje (co przyspiesza brązowienie), suszy się je na słońcu do ściemnienia skórki i poddaje fermentacji.
Zawarte substancje i ich wpływ na nasz organizm
  • Owoc pieprzu zawiera: żywicę o ostrym smaku, olejek lotny, amid kwasowy – piperynę (to ona odpowiada za pikantny smak), proteiny (11%), tłuszcz (7%), błonnik (21%), wapno (460mg/100g), żelazo (12,4mg/100g), magnez (171mg/100g). 100 gram suszonej przyprawy to 300 kalorii.
  • Badania wykazały, że piperyna zwiększa wchłanianie do organizmu selenu, witaminy B i beta-karotenu.
  • Pieprz czarny zawiera także niewielkie ilości safroli, które mają działanie rakotwórcze.
  • Ma działanie przeciwzapalne.
  • Dzięki wysokiej zawartości błonnika, może obniżyć cholesterol.
  • Olejki eteryczne są pomocne w leczeniu przeziębienia, kaszlu i bólów mięśniowych.
  • Stymuluje pracę żołądka oraz wydzielanie soków trawiennych.
  • Pieprz sprzyja trawieniu i poprawia apetyt, ale należy stosować go ostrożnie w przypadku problemów z jelitami, wątrobą i nerkami.
  • Działa lekko moczopędnie.
  • Łagodzi objawy wzdęć.
  • Badania na myszach sugerują, że wyciąg z owoców pieprzu może być skutecznym lekiem na bielactwo - powoduje znaczny przyrost melanocytów.
Zalecany sposób użycia
  • Ziarnisty pieprz należy dodawać na początku gotowania potrawy. Zmielony można dodać w każdym momencie, także na surowo.
  • Pieprz świetnie komponuje się z innymi przyprawami, wydobywa smak potrawy. Można dodawać go do zup, sosów, mięs, ryb i sałatek.
  • Wywar z pierzu na gorączkę - 2 łyżki pieprzu i 2 łyżki cukru należy gotować w 1/2 l wody, aż pozostanie około 200ml wywaru. Kilka łyżek dziennie pomoże zbić gorączkę.
  • Pieprzówka - po zalaniu spirytusem i ewentualnym dodaniu cukru.
  • Do nacierania na bóle mięśni i stawów - do 500ml spirytusu wsypać 20 łyżeczek czarnego pieprzu i pozostawić pod przykryciem na całą dobę. Wsmarowywać w miejsce przedtem nasmarowane oliwką.

Reklama

София plus.google.com/102831918332158008841 EMSIEN-3